10 jaar celstraf en 180.000 euro schadevergoeding in Zeeuwse misbruikzaak
Verkrachting
Van 2008 tot en met 2019 liet de Zeeuwse haar dochters structureel verkrachten door haar partner. De meisjes waren 8 en 10 jaar oud toen dit begon. De moeder werkte nauw samen met haar partner. Ze droeg ideeën aan en faciliteerde het misbruik door roesmiddelen bij de slachtoffers toe te dienen. Ze maakte daarnaast pornografische foto’s en filmpjes van haar kinderen. De oudste dochter werd niet alleen verkracht door haar stiefvader, maar werd ook meegenomen naar parenclubs en parkeerplaatsen om seks te hebben met anderen. Ook een vriendinnetje van de misbruikte meisjes werd tijdens een weekendje weg verkracht.
Verantwoordelijk
Hoewel verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. de seksuele handelingen niet zelf heeft gepleegd, houdt de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. haar hiervoor wel verantwoordelijk. Volgens de rechtbank heeft de moeder zich jarenlang intensief en actief bemoeid met het seksueel misbruik, dat bijna dagelijks plaatsvond. Ze gooide haar kinderen willens en wetens in de strijd om de relatie met haar partner te behouden en uit te breiden. Zonder haar tussenkomstSituatie waarin een derde partij zich stelt (tussenkomt) in een lopende zaak. had haar partner zijn gang niet kunnen gaan. De rechtbank rekent haar dit zwaar aan nu een moeder bij uitstek de persoon is die haar kinderen hoort te behoeden en te beschermen. Bij het opleggen van de schadevergoedingen heeft de rechtbank dan ook rekening gehouden met de buitengewone ernstige omstandigheden en de gevolgen daarvan voor de slachtoffers.
Medische bewijsstukken
De rechtbank heeft voor het bepalen van de straf meerdere keren verzocht om medische bewijsstukken in verband met de gezondheidsproblemen van de vrouw. Die stukken heeft de rechtbank niet ontvangen. Ook zijn, ondanks herhaald verzoek van de rechtbank, de medische stukken dat de vrouw niet lang meer te leven zou hebben en de detentie daardoor te zwaar zou zijn, nooit overhandigd. Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank dan ook geen rekening gehouden met de gezondheid van de vrouw.