Celstraf en rijontzegging voor veroorzaken dodelijk ongeval

De man reed op 17 mei 2015 met hoge snelheid door een bocht en verloor de controle over zijn auto. Vervolgens kwam hij op de andere rijbaan terecht en reed hij in op een andere personenauto. Door de botsing kwam de bijrijder van de tegemoetkomende auto om het leven en raakte haar man, de bestuurder, zwaar gewond.
De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. vindt bewezen dat de verdachte minimaal 86 kilometer per uur (km/u) heeft gereden, waar 60 km/u maximaal was toegestaan en 30 km/u wordt geadviseerd. Niet bewezen is dat hij zijn auto onder invloed van alcohol heeft bestuurd of dat hij niet heeft meegewerkt aan een onderzoek daarnaar. De rechtbank oordeelt dat de man zeer onvoorzichtig heeft gereden.

De straf

Bij het bepalen van de straf weegt de rechtbank mee dat de man de dood van het slachtoffer niet willens en wetens heeft veroorzaakt. Hij is wel zeer onvoorzichtig geweest en heeft de nabestaanden een groot verdriet en onherstelbaar leed toegebracht. De rechtbank vindt de gevolgen van het ongeval des te schrijnender als wordt bedacht dat de man op 17 mei 2015 helemaal geen auto mocht rijden omdat zijn rijbewijs ongeldig was verklaard. Als hij zich had neergelegd bij het besluit tot ongeldigverklaring van zijn rijbewijs, dan zou het ongeval nooit hebben plaatsgehad, zo stelt de rechtbank.
Ook na het ongeval heeft de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. verkeerde keuzes gemaakt. Hij had op de plaats van het ongeval moeten blijven en zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. Hij is echter gevlucht. De verdachte verklaarde dat hij heeft gehandeld in blinde paniek, maar dat vindt de rechtbank niet aannemelijk. Zijn vluchtgedrag is laf en laakbaar, want hij wist of moest vermoeden dat de inzittenden van de personenauto gewond waren geraakt en dat zij in een hulpeloze toestand verkeerden. Hij heeft zich echter niet om hen bekommerd, maar heeft voor zichzelf gekozen en is weggerend, ondanks dat omstanders hem riepen terug te komen.
De verdachte heeft volgens de rechtbank in het verkeer een zorgwekkend gebrek aan normbesef en verantwoordelijkheidsgevoel laten zien. De man werd bovendien al meerdere malen strafrechtelijk voor verkeersfeiten veroordeeld, onder andere voor rijden onder invloed. Ook werd hij tientallen keren bekeurd voor verkeersovertredingen.