Ontuchtpleger schoolplein Heiloo veroordeeld
Ontucht op schoolplein
De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. heeft op 27 januari 2024 drie jongens van zeven jaar aangesproken op een schoolplein in Heiloo en op het plein van het kindcentrum, dat ernaast ligt. Op beide plaatsen heeft de man zijn ontblote geslachtsdeel laten zien. Ook heeft hij de jongens filmpjes laten zien met seksuele inhoud. Vervolgens heeft hij aan het geslachtsdeel gezeten van twee van de drie jongens en met zijn hand heen en weer bewogen, terwijl de derde jongen op de uitkijk stond. Nadat de man was opgepakt, is op zijn telefoon een grote hoeveelheid kinderporno aangetroffen.
Beslissing van de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt.
De rechtbank vindt de verklaringen van de slachtoffers betrouwbaar, omdat ze los van elkaar goed de seksuele handelingen konden beschrijven die de verdachte bij hen had verricht. Hun verklaringen worden ondersteund door de verklaring van de moeder van een van de jongens. Zij had haar zoon opgehaald die middag en zag dat de verdachte met ‘een boks’ afscheid nam van de jongens. Een van de jongens zei spontaan tegen zijn moeder dat hij niks had gedaan. Bij het doorvragen spraken de jongens over sperma en stijve piemels. Daarna hebben ze hun verhaal direct aan een agent verteld. Op de telefoon van de verdachte zijn video’s gevonden die vergelijkbaar zijn met de filmpjes waarover de jongens hebben verklaard. Naar het oordeel van de rechtbank worden de verklaringen van de jongens dan ook voldoende ondersteund om de ontucht bewezen te verklaren. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan drie zedenmisdrijven. De impact op de jonge slachtoffers en hun familieleden is groot.
De verdachte is in 2009 ook al veroordeeld voor een zedenmisdrijf tegen kinderen. Hij kreeg toen tbs met dwangverpleging opgelegd. Die maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. is nog steeds van kracht en niet aan een maximumduur gebonden. De man heeft onder andere een pedofiele stoornis waardoor zijn daden hem verminderd worden toegerekend.
De rechtbank vindt het in dit geval voor zowel de bescherming van de maatschappij als voor de verdachte het beste dat de tbs-maatregel wordt gecontinueerd.
Tweede behandelpoging
De verdachte woonde in 2024 in een begeleide woonvoorziening en mocht soms met verlof. Na zijn aanhouding is hij teruggeplaatst in de gesloten tbs-kliniek en zijn alle verloven en vrijheden ingetrokken. Binnenkort wordt een tweede behandelpoging ondernomen in een andere forensische kliniek. Dit betekent dat de verdachte niet op vrije voeten is, en voorlopig ook niet komt. Voor de verdachte en de maatschappij is het belangrijk dat de behandeling van de verdachte niet wordt onderbroken door een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank is daarom van oordeel dat een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf passend is. De rechtbank zal de maximale voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen van twee jaar, met een proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van drie jaar. De proeftijd gaat pas lopen als de tbs-maatregel is geëindigd. De verdachte moet aan de slachtoffers een schadevergoeding betalen.