Veroordeling na poging doodslag, diefstal en verkrachting vrouw in Den Haag

Geweld

Het slachtoffer werd in de nacht rond 5.00 uur zwaargewond en gedeeltelijk ontkleed door een voorbijganger gevonden aan de Parallelweg in Den Haag. Door snel en sterk onderzoek van de politie is de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. in beeld gekomen. Tijdens de zitting heeft de verdachte verklaard dat hij het slachtoffer heeft aangevallen en haar drie, vier of vijf keer in het gezicht en tegen het hoofd heeft geslagen. Verder heeft hij verklaard dat hij haar de bosjes in heeft getild en getrokken, en daar meer geweld toepaste.

Het slachtoffer heeft ernstig letsel opgelopen, met name op haar hoofd en aangezicht. Uit het verslag van een forensisch arts blijkt dat dit letsel door een ‘zeer krachtige geweldsinwerking’ is veroorzaakt. Ook is letsel geconstateerd in en rond de anus, wat het meest waarschijnlijk het gevolg is van toegebracht geweld. Op het ondergoed en in de anus van het slachtoffer is DNA gevonden van de verdachte.

Oordeel rechtbank

De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging doodslag, diefstal en verkrachting. Uit de bewijsmiddelenMiddelen die de rechter overtuigen dat een verdachte schuldig is. De rechter gebruikt deze bij de motivering van het vonnis. Een andere term voor 'bewijsmiddelen' is 'bewijsmateriaal'. maakt de rechtbank op dat alleen de verdachte vanaf het moment van de aanval tot aan het moment dat het slachtoffer door een voorbijganger werd gevonden, lang genoeg in haar nabijheid is geweest om dit letsel te kunnen toebrengen. Dat de verdachte zich bewust was van de zeer ernstige mate van geweldstoebrenging, volgt uit zijn eigen verklaring dat het slachtoffer niet meer bewoog toen hij de plaats delict verliet en dat hij dacht dat zij op dat moment dood was. Door welbewust zodanig zwaar letsel toe te brengen, heeft hij willens en wetens de kans aanvaard dat het slachtoffer zou kunnen overlijden, oordeelt de rechtbank. Daarmee heeft hij zich schuldig gemaakt aan poging doodslag. Daarnaast staat vast dat de verdachte een tasje met inhoud van het slachtoffer heeft gestolen.

De rechtbank concludeert verder dat het DNA dat in de anus van het slachtoffer is aangetroffen van de verdachte is en dat de verdachte seksueel is binnengedrongen. Dat de verdachte seksueel gemotiveerd was, volgt uit het feit dat hij de betreffende avond uitgebreid naar pornosites heeft gezocht. Ook heeft hij het slachtoffer – zoals hij tijdens de zitting heeft verklaard – op de billen geslagen met een staafvormig voorwerp, terwijl zij op dat moment al bewusteloos op de grond lag.

De rechtbank stelt vast dat terwijl het slachtoffer buiten bewustzijn was, de verdachte haar anaal heeft verkracht en vervolgens haar tasje heeft meegenomen. Het letsel dat het slachtoffer heeft opgelopen valt amper in woorden te beschrijven. Tot slot heeft de verdachte haar in de winterkou voor dood achtergelaten. Dat het slachtoffer de aanval van de verdachte heeft overleefd, mag een wonder heten. De verdachte heeft hiermee ernstige schade toegebracht aan het lichamelijk en psychisch welzijn van het slachtoffer, waarvan zij nog altijd de gevolgen ondervindt.

Beslissing

Uit onderzoek van deskundigen blijkt dat bij de verdachte sprake is van een persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken. De kans op herhaling wordt hoog ingeschat. De deskundigen adviseren tbs met dwangverpleging op te leggen. De rechtbank oordeelt dat de verdachte volledig toerekeningsvatbaar is. Uit zijn berekenende wijze van handelen blijkt dat hij zich volledig bewust was van waar hij mee bezig was.

De rechtbank vindt een celstraf van 18 jaar passend en geboden. Daarnaast legt de rechtbank de verdachte tbs met dwangverpleging op. De complexe problematiek van de verdachte die ten grondslag ligt aan de hoge kans op herhaling maakt dat het niet verantwoord is om de verdachte onbehandeld terug te laten keren in de maatschappij. Tot slot moet de verdachte het slachtoffer een schadevergoeding betalen van 65.000 euro.