Gevangenisstraf en tbs voor ontvoering en verkrachting
De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. heeft geweigerd mee te werken aan een psychologisch en psychiatrisch onderzoek in het Pieter Baan Centrum. Daar is hij geplaatst, omdat de psycholoog en psychiater die hem eerder onderzochten door de houding van de verdachte geen advies konden geven. Het hof heeft vastgesteld dat de verdachte lijdt aan een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Gelet op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder dat is begaan en het gevaar voor herhaling, heeft het hof naast de gevangenisstraf ook de maatregel tbs met dwangverpleging opgelegd. Het hof vindt het onverantwoord om de verdachte onbehandeld terug te laten keren in de maatschappij.
De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. had de verdachte eerder veroordeeld tot een gevangenisstraf van 7 jaar. De verdachte kan tegen deze uitspraak van het Haagse hof in cassatie bij de Hoge RaadHoogste rechtscollege in Nederland. De Hoge Raad stelt niet meer zelf de feiten vast, maar bekijkt of de lagere rechter bij zijn beslissing het recht goed heeft toegepast. der Nederlanden.