Plaatsing in psychiatrisch ziekenhuis opgelegd in gijzelingszaak Arnhem

Het vonnis van de rechtbank en de behandeling in hoger beroep

Mede op basis van een rapport van deskundigen van het Pieter Baan Centrum, had de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar geacht en aan de verdachte een gevangenisstraf van twee jaar en de maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. tbs met dwangverpleging opgelegd. In hoger beroepHet opnieuw behandelen van een zaak door een hogere rechter. draaide de zaak vooral om de vraag of de verdachte niet (alsnog) geheel ontoerekeningsvatbaarHet niet toerekenen van een strafbaar feit aan de dader vanwege zijn psychische toestand. moest worden geacht en, voor zover dit het geval was, welke maatregel dan aan verdachte moest worden opgelegd.

Grote impact. Hof acht verdachte ontoerekeningsvatbaar

Net als de rechtbank acht het hof bewezen dat de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. de gijzeling heeft gepleegd en benadrukt het hof zowel de persoonlijke impact voor de slachtoffers als de maatschappelijke impact die de gijzeling heeft gehad.
Het hof komt echter tot een ander oordeel dan de rechtbank over de toerekenbaarheid van de gijzeling. Op de zitting in hoger beroepHet opnieuw behandelen van een zaak door een rechter. hebben de deskundigen een nadere toelichting op hun rapport gegeven en verklaard dat de verdachte mogelijk ook geheel ontoerekeningsvatbaar was. Mede gelet op het bizarre karakter van de gijzeling en de verwarde beleving daarvan bij de verdachte, is het hof van oordeel dat het feit niet aan de verdachte kan worden toegerekend. Dit betekent dat hij een psychische stoornis heeft waardoor hij niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn gedrag. Daarom verdient hij geen straf.

Maatregel opgelegd

Omdat de verdachte wel een gevaar kan vormen voor anderen, acht het hof het wel noodzakelijk dat aan de verdachte een maatregel wordt opgelegd ter bescherming van de samenleving. Het hof volgt op dit punt de conclusie uit het deskundigenrapport dat een plaatsing van de verdachte in een psychiatrisch ziekenhuis voor een jaar voldoende beschermend en de meest passende maatregel is. Zo nodig kan de verdachte na dit jaar verplicht verder worden behandeld in de reguliere geestelijke gezondheidszorg.