Nieuws Centrale Raad van Beroep

De Centrale Raad van Beroep heeft zich op 21 maart 2018 voor het eerst uitgesproken over de vraag waar onderzoek van de gemeente aan moet voldoen wanneer een betrokkene zich meldt met een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning en wat de bestedingsvrijheid van het persoonsgebonden budget onder de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) inhoudt.

Op maandag 26 maart om 10.00 uur doet de Centrale Raad van Beroep uitspraak in meerdere zaken waarin de vraag centraal staat of bijstandsgerechtigden verplicht zijn hun buitenlands identificatienummer bekend te maken aan bijstandsverlenende organen.

Sinds januari 2015 heeft de Centrale Raad van Beroep tientallen uitspraken gedaan over de onderzoeksmethoden die gemeenten hanteren bij het opsporen van bijstandsfraude. Het gaat om onderzoeken naar inkomen en vermogen in het buitenland. In deze afzonderlijke uitspraken oordeelt de CRvB over de vraag of het uitgevoerde onderzoek al dan niet in strijd is met het verbod op discriminatie. In sommige gevallen oordeelde de CRvB dat het onderzoek niet strijdig was met het verbod op discriminatie. In andere gevallen, zoals onlangs nog bij een gemeente, was het onderzoek wel in strijd met het discriminatieverbod.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt in zijn uitspraak van 15 februari 2018 dat de schade die uit de opdracht tot onderzoek voortvloeit in een te ver verwijderd verband staat met de aan appellante verweten gedragingen om een rechtens relevant causaal verband aanwezig te achten.

De nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) biedt gemeenten de mogelijkheid om een financiële tegemoetkoming toe te kennen. De definitie van maatwerkvoorziening in de wet is daar ruim genoeg voor. De wet stelt wel als voorwaarde dat de financiële tegemoetkoming een passende bijdrage moet leveren aan de zelfredzaamheid en participatie van de aanvrager. Dit oordeelt de Centrale Raad van Beroep in zijn uitspraak van 12 februari 2018.