Nieuws Centrale Raad van Beroep

Aan de nieuwe normtijden voor huishoudelijke hulp onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 hebben de gemeenten Nijkerk en Bodegraven-Reeuwijk een KPMG onderzoek ten grondslag gelegd. Dit is een onafhankelijk en deugdelijk onderzoek. Deze gemeenten hebben echter andere beleidskeuzes gemaakt dan waarop het KPMG-onderzoek is gebaseerd. De normtijden van deze gemeenten kunnen daarom niet worden onderbouwd met het KPMG-onderzoek. De gemeenten mochten die normtijden dan ook niet gebruiken om het aantal uren huishoudelijke hulp vast te stellen. De betrokken inwoners in deze zaken houden daarom recht op het hogere aantal uren huishoudelijke hulp, dat zij ontvingen voor de aanpassing van het gemeentelijk beleid. Dit heeft de Centrale Raad van Beroep (CRvB) geoordeeld in zijn uitspraken van 10 december 2018.

De Centrale Raad van Beroep (CRvB) doet op maandag 10 december 2018 om 11.00 uur in het openbaar uitspraak in zaken over de gemeenten Nijkerk en Bodegraven Reeuwijk over normtijden voor huishoudelijke hulp onder de Wmo 2015. In deze zaken gaat het om de vraag of het toegekende aantal uren hulp bij het huishouden gebaseerd is op onafhankelijk en deugdelijk onderzoek naar de tijd die nodig is voor het schoonhouden van een huis.

Een zorgverlener kan bij de bestuursrechter procederen over een besluit van de gemeente dat is gericht aan een van zijn cliënten. De cliënt mag volgens het besluit zijn persoonsgebonden budget niet meer bij hem besteden omdat de zorg van onvoldoende kwaliteit zou zijn. Een verzekeringsmaatschappij mag bij de bestuursrechter procederen over een besluit waarbij een arbeidsongeschiktheidsuitkering die aan een werknemer is toegekend, op de verzekeraar als garantsteller wordt verhaald. De werkgever, een zogenoemd eigenrisicodrager, was op het moment van afgifte van het besluit failliet en daardoor niet meer in staat de uitkering te betalen.Dit staat in de conclusie van raadsheer advocaat-generaal Widdershoven die hij gisteren (7 november 2018) heeft uitgebracht. De president van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft de raadsheer advocaat-generaal in juni 2018 gevraagd een conclusie te nemen in deze zaken waarin de desbetreffende bestuursorganen de bezwaren van de zorgverlener en de verzekeraar niet-ontvankelijk hadden verklaard omdat zij geen belanghebbende bij die besluiten zouden zijn.

De Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft in zijn uitspraak van 7 november 2018 een nieuw toetsingskader toegepast voor het beoordelen van de vraag of sprake is van verwijtbare werkloosheid. Bij de vraag of aan de werkloosheid een dringende reden ten grondslag ligt, wordt niet langer onderscheid gemaakt tussen de objectief dringende reden en de subjectief dringende reden voor zover daarmee wordt gedoeld op de voortvarendheid waarmee de werkgever bij de beëindiging van het dienstverband heeft gehandeld. Deze benadering sluit aan op rechtspraak van de Hoge Raad en is in overeenstemming met het uitgangspunt van de wetgever dat niet de ontslagroute die de werkgever heeft gekozen maar de reden voor de werkloosheid bepalend is.